ବିକଳାଙ୍ଗ ପୌରୁଷ

କବିତା:- ବିକଳାଙ୍ଗ ପୌରୁଷ

ତୁମକୁ ଯନ୍ତ୍ରଣା ଅନୁଭବ ପାଇଁ ଡାକୁନି,

କେବଳ ବୁଲିଆସ

ପ୍ରସବ ଗୃହର କେତୋଟି

ପେଟ କାଟି, ଚେତା ହରେଇ

ପଡିରହିଥିବା 'ମା'ଙ୍କ ପାଖରୁ ।

ତୁମ ପୁରୁଷତ୍ୱକୁ ମୁଁ ଅବମାନନା କରୁନି

କିନ୍ତୁ ମୋ ନାରୀତ୍ବର କି ଦୋଷ ?

ଥରେ ସେ ବିଛଣାରେ ଶୋଇପଡ

ନିଜକୁ ସଜଫୁଟା କଅଁଳ ମାତୃତ୍ୱ ନେଇ

ଜାଣିବ ଏ ଧର୍ଷଣର ଯନ୍ତ୍ରଣା

ଏବେ ମଧ୍ୟ ସହୁଛି 'ମା' ଟିଏ ।

ତୁମ ନିର୍ଭୀକତାକୁ ଚ୍ୟାଲେଞ୍ଜ କରୁନି

ଥରେ ସାମ୍ନାରେ ଠିଆହୁଅ

ନିଜ 'ଭଉଣୀ' କି 'ମା'ର

ବିବେକ ବିବଶତା ପାଖେ !

ଶୁଣିବ ତୁମ ଆତ୍ମାର ତ୍ରାହି ତ୍ରାହି ଶବ୍ଦ ।

ମୁଁ ନୁହେଁ,

ଧର୍ଷଣ ପାଇଛି ସମାଜ

ତୁମ ପୁରୁଷତ୍ୱ ର ଅଭିମାନ ।

"ମୁଁ ତ ନାରୀଟିଏ !

ମା' ମୁଁ ମାଟି ମୁଁ ……"

                       #ଗଳ୍ପକବିତା

ସୋଲଗାଡ଼ିଆ

ଢେଙ୍କାନାଳ

୭୫୯୦୧୬