କହିବୁକି ପ୍ରିୟା ନୀରବତା ଭାଙ୍ଗି
ଓଠ ତୋ'ର କାହିଁ ବିରୋଧ କରେ
ଆଖିର କଜଳ କାନର ଝୁମୁକା
ସ୍ମୃତି ସ୍ମୃତି ବୋଲି ନୀଇତି ଝୁରେ ?
ଚିଠିର ମହକ ଯାଇନି ତୋ'ହାତୁ
ଶବ୍ଦ-ପଦ-ପ୍ରେମ ମହକ ଆସେ
ସିନ୍ଦୁର ଟିକକ ଫିକା ଫିକା ଲାଗେ
ସ୍ମିତ ହସେ ତୋ'ର ଦୁଃଖଟିଏ ଦିଶେ ।
ତୋ ମନ୍ଥର ଚାଲିରେ ମୋ ଚିତ୍କାରକୁ ମାଡି
ଚାଲିଯାଇଥିଲୁ ଦୂର ଦିଗନ୍ତ ଡେଇଁ
ମୁକ ଥିଲେ ଦୁହେଁ ଦୁହିଁଙ୍କ ଭାଗ୍ୟରେ
ନିଜ ନିଜ ଲୁହ ନିଜକୁ ପେଇ ।
ଆସିଛୁ ଫେରି ତୁ ପାଶୋରି ସେସବୁ
ପ୍ରତାରଣାର ବିରହ ଯନ୍ତ୍ରଣା !
ପାଇଥିଲି ଯାହା ମୁଁ କି ଭୁଲିବି
ପାଇ ପାରିବିକି ଆଉ ତୋ ପ୍ରେରଣା ?
ଯାଅ ଯାଅ ତୁମେ ପଥ ବାଛିନିଅ
ଅଛି ବଞ୍ଚିବାକୁ ନିଜ ନିଜ ଜୀବନ
ପଥ ଅତିକ୍ରମ କରିଦେବ ଯଦି
ମୋ ସ୍ମୃତିର ସୌଧଟେ ଗଢ଼ିବ ସେ ସ୍ଥାନ ।
#ଗଳ୍ପକବିତା
ହିମାଂଶୁ ଭୂଷଣ ସାହୁ
ସୋଲଗାଡ଼ିଢେଙ୍କାନାଳ
୭୫୯୦୧୬
No comments:
Post a Comment