ଅଲୋଡ଼ା ରବିବାରଟିଏ

 

 ଆଜି ପୁଣି ଗୋଟିଏ ରବିବାର , କାହାକୁ କିଛି ନପଚାରି ମୋ ବୋଉର ବିନା ଅନୁମତିରେ ଦୁଇକେଜି ରୋହି ମାଛ ଆଉ ବାସୁମତୀ ଚାଉଳ ସହ ଅନ୍ନପୂର୍ଣ୍ଣା ପତ୍ର ଦୁଇଟି ନେଇ ସିଧା ବସିଗଲା ଚୁଲି ପାଖେ ।

   ମୁଁ ଉଠିଲି , ଗରମ ଗରମ ଭୋର ର ଫୁଙ୍ଗୁଳା କେଉଁ ଏକ ପ୍ରେମିକାର ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖୁ ଦେଖୁ !

ଆଃ…!!!

   ଯେଉଁ ଅବୋଧ୍ୟ ଅସାମାଜିକ ସମ୍ଭୋଗ ପାଇଁ ବର୍ଷ ବର୍ଷ ଶୀତ-ଖରା-ବର୍ଷାରେ ନିଜ ଛାତି ଦଳି ଦଳି ଚାହିଁଥିଲି , କିନ୍ତୁ ଏବେ ସେ ପାଲଟିଛି ଅଲୋଡ଼ା , ମୋ ସ୍ବପ୍ନ ସମ୍ଭୋଗ ପରେ ! କେଡ଼େ କଦର୍ଯ୍ୟ ଏ ବାସନା ?

    ବିବାହ ପରେ ଏ ପ୍ରେମିକା ସ୍ବପ୍ନ ରେ ଆସି ନିଜକୁ ସମର୍ପି ଦେବା ଗୋଟିଏ ପୁରୁଷ ପ୍ରତି ଧର୍ଷଣ କି ?

   ସୂର୍ଯ୍ୟ ଥିଲେ ଠିକ୍ ଚୁଲି ମୁଣ୍ଡ ପାଖେ । ନାଲି ପେଟ ଦେଖେଇ ଯେଉଁଠି ମଲା ମାଛଟି ଚଡ଼ ଚଡ଼ ହେଉଥାଏ , ଆଉ ବୋଉର ପାନ ଚୋବେଇବା ଓଠର ହସ ! ଠିକ ତା କାନି ପାଖେ ମୋ ପତ୍ନୀ ନିରିଖେଇ ଦେଖୁଥିଲେ , ହୁଏତ ମାଛ ତେଲର ଭୁଡୁଭୁଡୁ ଫେଣ । ସେ ରାତିରେ କି ସ୍ବପ୍ନ ଦେଖିଥିଲେ କି ? 

     "ମୋକଟ ପିନ୍ଧି କେଉଁ ରାଜକୁମାର !"

     ନା

     "ବନ୍ଦୀ ଏକ ରାଜକୁମାରୀ !"

     "ପ୍ରେମିକ !" ର ସ୍ବପ୍ନ ?

    ବିବାହ ପରେ ପ୍ରେମିକ ଶବ୍ଦ କୁ ମୁଁ ଘୃଣା କରେ ବୋଲି ଥରେ ମୋ ମତ ଦେଇଥିବାରୁ ପତ୍ନୀ କହିଥିଲେ "ତୁମେ ଗୋଟିଏ ଇଂରେଜୀ ହାସବେଣ୍ଡ ହୋଇ ରହିଗଲ ।"

    ମୁଁ ଅଳ୍ପ ହସିଲି ।

   କଳେ ପାଣି ନେଇ ଫୁର୍ କରି ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁ ଗୋଟିଏ ଆଙ୍କିଦେଲି ମୋ ଆକାଶରେ । ତାଳି ମାରି ପୁଅ ଫେଁ ଫେଁ ହସିଲା ।

   "ବାବା ! ଆଉ ଗୋଟିଏ , ଆଉ ଗୋଟିଏ ।"

    ସୂର୍ଯ୍ୟ ଅପେକ୍ଷା କଲେ ନାହିଁ । ରବିବାର ର ବୟସ ବଢ଼ିଲା । ପଖାଳ-ଦହି-ଚୁଡା-ଗୁଡ଼ , ବାସୁଥିବା ଭାତ , ଡ଼ାଲି , ମାଛ ଭଜା ଓ ଓଲୁଅ ଚଟଣୀ ନେଇ । ପତ୍ନୀ ହସିଦେଇ କହିଲେ କିଛି କାମ ବାକି ଥିଲା କାଲିର ?

   ମୁଁ ପୁଣି ମୁହଁ ମାଡ଼ି ପଡ଼ିଗଲି , ଇନ୍ଦ୍ରଧନୁଟି ଲୀନ ହୋଇସାରିଥାଏ , ପୁଅର ଆଖିରୁ । ପତ୍ନୀଙ୍କ ମୋ ସନ୍ଦେହର ସ୍ବପ୍ନ ଶୁଖି ଯାଉଥାଏ ମାଛ ତେଲ ଭୁଟୁ ଭୁଟୁ ଶବ୍ଦରେ । ବୋଉ ନଥିଲେ ।

   ଅଲୋଡ଼ା ରବିବାରଟି ତଥାପି ଦାନ୍ତ ନିକିଟି ପଡ଼ିଥାଏ ମୋ ଲାପଟପ୍ ରେ ।

                                ◆◆◆

#ଗଳ୍ପକବିତା

✍️ହିମାଂଶୁ ଭୂଷଣ ସାହୁ